Neurochirurgie

 


Discus hernia, Atlanto-axiale luxatie, wervelfracturen of -luxaties, lumbosacrale instabiliteit:


Een wervel is opgebouwd uit een dik wervellichaam met daarboven een boog, zodat er een holte overblijf.

Verder staan er nog een aantal uitsteeksels op de wervels (grootte en vorm, afhankelijk van het type wervel: hals, borst, lende,…) die hoofdzakelijk dienen voor de aanhechting van de spieren. Al deze holtes achter elkaar vormen een tunnel waardoor het ruggenmerg loopt.

Tussen elke 2 wervels is er aan elke kant een “venstertje” waardoor zenuwen naar buiten komen: het neuroforamen.


Afhankelijk van de plaats in het lichaam bedienen deze zenuwen een lichaamssegment, of gaan ze meespelen in de opbouw van belangrijke zenuwbundels voor de voor- of achterpoten.

De wervels scharnieren t.o.v. elkaar op 3 plaatsen: het wervellichaam en 2 facetgewrichtjes t.h.v. de boogzijde. Tussen elke 2 wervellichamen (behalve C1-C2) is een stootkussen: de tussenwervelschijf of “discus”. Deze schijf bestaat uit een vezelige ring (annulus fibrosus) en een zachter gelachtige kern (nucleus pulposus).

Het is de vezelige buitenring van de discus die kan doorscheuren (een scheur noemen we een “hernia”) waardoor de gelachtige inhoud naar buiten wordt geperst, vergelijkbaar met een scheur in de buitenband van een fiets waarbij de binnenband een “blaas” gaat vormen.

Afhankelijk van de plaats van deze scheur gaat de “blaas” drukken op het ruggenmerg of op aftakkende zenuwwortels t.h.v. de neuroforamina.


In zeer ernstige gevallen kan de ganse inhoud van de tussenwervelschijf in het wervelkanaal geperst worden met een zwaar afdrukken van het ganse ruggenmerg tot gevolg.


Afhankelijk van de plaats en mate van afdrukken variëren de symptomen:

  1. Opsommingsteken pijn

  2. Opsommingsteken gestoorde coördinatie, krachtverlies, moeilijk rechtkomen, slepen van de poten,…

  3. Opsommingsteken verlamming al dan niet met blaascontrole en/of diepe pijngevoeligheid


We onderscheiden 2 types scheuren:

Hansen type 1: typisch voor de Teckel en andere zogenaamde “chondrodystrofische” rassen

Hansen type 2: voor andere rassen


In lichte gevallen kan een medicamenteuze therapie met ontstekingsremmers volstaan: deze is er vooral op gebaseerd de gezwollen weefsels te ontzwellen zodat de druk op het zenuwweefsel afneemt.


In ergere gevallen is chirurgisch ingrijpen de enige oplossing.


We onderscheiden verschillende ingrepen:

  1. Opsommingsteken dorsale laminectomie

  2. Opsommingsteken hemilaminectomie (borst- en lendewervels)

  3. Opsommingsteken ventral slot (nek)



Wervelluxaties  en -subluxaties: traumatisch of aangeboren (bv. atlanto-axiale instabiliteit bij kleinere rassen,”Wobbler” bij  Dobermann, DD,…



 
           Nabehandeling

       Terug