Heupdysplasie:


dysplasie slaat op het niet mooi in elkaar passen van de onderdelen van een gewricht. Wat betreft het heupgewricht zijn er verschillende oorzaken: een ondiepe kom, een misvormde femurkop, een te korte femurhals of een combinatie van de voorgaande. Hierdoor gaat het kogelgewricht bij beweging ipv vast in elkaar te glijden in en uiteen wippen (subluxeren). Daardoor wordt het gewrichtskapsel telkens uitgerokken, raakt het ontstoken met pijn tot gevolg en wordt het kraakbeen beschadigd door de overbelasting. De bovenkant van de heup brokkelt af omdat de heupkop er telkens op botst. De ontstekingsreactie van het kapselen het gewrichtsslijmvlies veroorzaakt eveneens kraakbeenschade door de constante aanwezigheid van ontstekingsstoffen met degeneratie en arthrose tot gevolg. De tractie op het kapsel op zijn botaanhechting veroorzaakt botproductie als reactie van het botvlies, met als gevolg een hoop botafzettingen (epifyten en osteofyten) rond het gewricht die de bewegingen ervan alsmaar meer belemmeren waardoor het gewricht erg stijf wordt. De symptomen kunnen erg uiteenlopen zijn, oa  afhankelijk van het stadium maar ook van de pijngrens van het dier: verminderder activiteit (sommige  eigenaars omschrijven hun hond als lui, niet wetend dat het dier eigenlijk last van HD heeft), waggelende gang, nauwe stand, moeilijk rechtkomen, niet graag op en af de trap gaan, pijn, afwisselende mankheid, bunny hopping (bij rennen, meer wippen als een konijn dan lopen), verminderde bespiering van de achterhand. Er zijn verschillende behandelingen voor HD, afhankelijk van het stadium waarin de diagnose gesteld wordt en de huidige graad van arthrose.

TPO (triple pelvic osteotomie) of bekkenkanteling is erg zinvol bij jonge honden waarbij nog geen kraakbeenbeschadiging of arthrose is ontstaan.


THNE (total head and neck excision).