UAP

(ununited anconeal proces)

is: het niet verbenen van de groeizone van de processus anconeus vd ulna in de elleboog. De onderliggende oorzaak is een incongruentie van het gewricht die tot gevolg heeft dat deze processus meer onder druk komt te staan (radius die relatief langer is dan de ulna zodat de humerus tegen de processus anconeus “perst”).

De behandeling is leeftijd en situatie afhankelijk, maar in alles gevallen wordt getracht een betere congruentie van het gewricht te bekomen. Bij dieren jonger dan 7 maanden wordt het losse fragment vastgezet en wordt een distale ulnaosteotomie uitgevoerd.

Tot de leeftijd van 9 maanden wordt het vastzetten van het fragment gecombineerd met een proximale osteotomie.






FCP

(fragmented coronoid process)

is: een afbrokkeling van de mediale processus coronoideus van de ulna in het ellebooggewricht. De onderliggende oorzaak is een incongruentie van het gewricht die ervoor zorgt dat deze processus constant onder druk staat omdat de radius relatief korter is dan de ulna en zo al het gewicht van de humerus op de processus komt.

De behandeling bestaat uit het arthroscopisch verwijderen van de fragmenten en het ongezonde subchondrale bot. Bij ernstige incongruentie en van bij voldoende jonge dieren streven we naar een verbetering van de gewrichtscongruentie: jongere dieren dmv een ulna ostectomie en oude dieren dmv radiusverlenging.






OCD

(osteochondritis dissecans)

is: het loskomen van een kraakbeenflap in een opgroeiend gewricht. Dit zien we in een schouder (caudomediaal van de humeruskop), elleboog (mediale humeruscondylen), knie (laterale femurcondyl) en de tarsus.

De behandeling bestaat uit het arthroscopisch weghalen van de losse kraakbeenfragmenten en het ongezonde subchondrale bot. Belangrijk is echter dat men meer en meer vermoedt dat OCD niet berust op een primair probleem in het zogenaamde “endochondraal ossificatieproces”, maar eerder in gang wordt gezet door een chronische overbelasting (vaak door alineatieproblematiek).

Dit verklaart waarom we de letsels altijd aantreffen in specifieke gewrichtszones waar de (over)belasting geconcentreerd wordt. Het is dan ook belangrijk grondig na te gaan of geen gelijktijdige alineatiepoblematiek aanwezig is.